neşe, hüzün, makarna, tiyatro, limon ağacı, ahududu damlaları, insan ilişkilerinin gücü, dedikodu, köpeklerin havlaması, şampanya… son nefesle hepsi biter.
Hayat, görüş alanımızın ötesindeki göksel ayların çarkına zincirlenmiş görüntülerin, güçlü medcezirlerle gidip geldiği akışlar diyarındaki çılgın bir danstır.
Her zaman mutluydum. Hayat, bitmeyen bir şarkı gibiydi. Uyanık olduğum saatlerdeki neşemdan çalıyorum diye o mübarek uykuya bile istemeye istemeye yatıyordum. Bütün bunlara rağmen içiyordum.