Bazılarının hayatında, evet dediğin kadar varsın.Bazılarının hayatında, itaat ettiğin kadar varsın.İlk hayır dediğinde, İlk sınır çiziminde, İlk hakkını aradığında şaşırırsın o gözünde yücelttiğin insana.Seni bir hareketle nasıl gözden çıkardığına inanamazsın.Önce çok üzülür, sonra onun vefasızlığına öfkelenir, ve en son da kendine kızarsın.Kendine kızarsın çünkü haketmemişsindir bunu. Hak etmemişsindir "kendin oldun" diye dışlanmayı.Hak etmemişsindir seni değersizleştirmesini.Neyse ki böyle birini kaybetmenin bedelini kendini kazanarak tamamlarsın.Bu sayede kendini ihmal ettiğini, başkasının memnuniyetine esir ettiğini,kendini onaylamayla beslediğini fark edersin.Onları affeder, yoluna devam edersin.Onlar farkında olmadan seni sana kazandırmıştır.Teşekkür edip, hoşçakal diyebilirsin.Unutma ki, kaybeden değil kaybedilensin.Bazılarının hayatında işlerine yaradığın kadar varsın.