Artık Farkındayım
. Artık kendimi kimseye sevdirmeye çalışmıyorum. Sevmeyenin hep bir bahanesi olduğunun farkındayım.
• Artık kimseye olur olmaz beni eleştirme hakkı tanımıyorum. Biliyorum ben özel ve değerliyim ve kimseye kendimi kanıtlamak zorunda değilim.
Artık kendini beğenmiş, ukala ve kibirli kişilere hayatımda yer vermemem gerektiğinin farkındayım.
• Artık her şeye "ama" cevabı verenlere bir şeyler anlatmaktan vazgeçtim. Biliyorum, isteyenin planı istemeyenin "ama"sı var.
• Artık körű körüne eleştirenler ile körü körüne savunanları aynı kefeye koyuyorum. Fanatiklere nefes tüketmemek gerektiğinin farkındayım.
• Artık başkasının dedikodusunu gelip benimle yapanla, sırlarımı paylaşmıyorum. Bugün ona yapanın, yarın bana yapacağının farkındayım.
. Artık inatçı insanlara bir şey inandırmaya, ikna etmeye çalışmıyorum. "Bu onların kişiliği" demem gerektiğinin farkındayım.
Artık affedemeyen, mükemmeliyetçi ve katı insanlardan uzak duruyorum. Hata yapan, özür dilemesini bilen insanlarla hayatımı paylaşmam gerektiğinin farkındayım.
Artık kimseyi mutlu etmek zorunda olmadığımın farkındayım. Beni hayatının merkezine koyanları, benim üzerimden var olanları, benim üzerimden mutlu olmak isteyenleri istemediğimi fark ettim.
.Artık kendini ulaşılmaz gösteren kişinin, aslında süslü bir ambalajdan ibaret olduğunu farkındayım.
• Artık kimseyi hayatında zorla tutamayacağımı, gitmek isteyenin bahanesi olduğu gibi kalmak isteyenin de bahane aradığının farkındayım.
.Artık iyi insanlar için daha çok çabalamam gerektiğinin farkındayım.
• Artık kimin yanında "kendim" isem, onun yanında daha mutlu olduğumun farkındayım.
• Artık hırslı insanlardan uzak durmam gerektiğinin, amaçları için herkesi kullanabileceklerinin farkındayım.
• Artık gerçek bir dostluğun, yıllar sonra bir
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir yerde kontrol varsa orada güvensizlik vardır. Ama hayata, ama kişiye, ama ilişkiye... Kontrolcülük, hataya tahammül edememenin önlemidir.
Mükemmeliyetçilik ise onay alma ve kendini değerlendirme şeklidir. Not vermek gibi...
İlişkilerde aşırı telafi şekilleri nelerdir: Kontrol etme, aşırı fedakârlık yapma, kıskançlık, mesafe koyamama veya aşırı mesafe koyma...
Kişi, çocukluğunda ebeveyn desteğini arkasında görememişse hayata 1-0 geride başlıyor ruhsal olarak. Zamanla bu eksikliği, aşırı telafi yöntemleriyle başarı veya güç alanına kaydırıyor. Arkasında anne babasını göremeyen biri, küçük yaşlardan itibaren yoğun sorumluluk duygusu ve erken büyüme sorunlarıyla baş başa kalıyor. İlerleyen yıllardaysa yaşayamadığı çocukluğun, eksik kalan sevginin tamamlanması için insanlara koşul sağlayarak sevilmeye çalışıyor. Ya kurtarıcı ve annesi gibi başının çaresine bakamayan bağımlı tarzda ilişkiler kuruyor ya da bencillerin tuzağına çok çabuk düşüyor. Aradığı şey ise içten ve samimi sevgi.
İnsanın kendi eksiklerini görüp yüzleşmesi için belli bir farkındalığa ulaşması gerekir. Bunun için de okuması, düşünmesi ve hayatında yanlış giden şeylerin sorumluluğunu alması gerekir.Yani sorumluluğu alması, konfor alanından çıkması, biraz rahatını bozması gerekir.Oysa toplumumuz adeta kusur avcılığına dönüşme sürecinde.İlişkilerde herkes birbirinin açığı ve eksiği üzerinden içsel gerginliğini, kendini yetersiz hissedişini veya kompleksini deşarj ediyor. En çok kusurlu olanın en çok eleştirel olduğu bir döngü bu.Aile içinde de bir kurban seçilir, o kurban üzerinden herkes zihinsel olarak geviş getirir.Toplum içinde suçlu/kurban seçilir yıllarca toplum onun üzerinden kendi sorumluluğunu almak yerine onu suçlayarak gevşer.Medya zihinsel orgazm yaratmak adına her defasında bir siyasetçiyi, bir ünlüyü, bir tüccarı, hatta başka bir devleti, toplumun önüne atar ve, "Haydi şunu üzerinden biraz gevşeyin," der.
