Baştan spoiler uyarısını yaparak incelememe başlıyorum...
Kiap biteli 3 gün oluyor ve ben inceleme yazmak için anca kendimi toparlayabiliyorum. Kitap boyunca sürekli birilerini kaybettik ve sürekli bir ihanete uğradık, seriyi acayip sevsem de bir yerden sonra dram bana çok ağır geldi. Açıkcası mutlu bir son zaten beklemiyordum çünkü okuyan herkes salya sümük ağlıyordu ama yine de arada yüzümüz güldü. Giray'a verilen afyon şurubu sayesinde güldüğüm birkaç yer oldu. Herkes kitabın sonundan şikayetçi olsa da ben bu sonu çok yerinde buldum. Acayip doğru hissettiren bir sondu her ne kadar kalbimi kırsa da. Bence Tugay ve Eftalya için mutlu bir sondu çünkü kavuştular. Olan geride kalanlara oldu.
Okuduktan sonra dakikalarca ağladığım tek kitap olabilir ama yine de okuduğuma pişman değilim. İyi ki merak edip seriye başlamışım ve Tugay ile Eftalyanın macerasına ortak olmuşum diyorum içimden. Sadece çok azıcık hayal kırıklığına uğramış olabilirim çünkü kitap boyunca özgürlük için çabaladık ve bu uğurdu kayıplar verdik. Özgürlük bizim için Güneş demekti ama özgürlük meğerse ölümmüş :( Yine de çok sevdim.
Kesinlikle okumanız gerektiğini düşündüğüm, çok zekice planlanmış bir kurguydu.