Berçem Sultan Hansen
@bercemsultan
Digital Content Manager | Editor | SEO Specialist
4 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Spoiler alert!!! But it was disappointing
I honestly don't know where to start... I guess this story meant to have feminist themes, but the characters were so shallow and caricatural that it actually felt anti-feminist.
Actually, the whole story reads like an anti-feminist's idea of a dystopian liberal women's community.
It's baffling that the premise relies on a community of women who want to live away from men, yet they are still so heavily dependent on a male writer for their economic well-being.
There are digital jobs, you know? A lot of women sell things on Etsy or find creative ways to make a living.
We see real-world examples of resilient women (even those who never had the chance to go to school) supporting themselves and their communities independently every day. Yet, this book insists on keeping everything male-oriented. There were no inspiring stories here, just women needing a male writer to make money so they could live like Smurfs.
ALSO, THEY COULD HAVE JUST FOUND A FEMALE WRITER WHO WANTED TO LIVE ON AN ISLAND!
Also, sorry, but what was that murder plan? Grady lying on the road dressed as a woman? Really? Is this dude a cartoon bandit? And why the cross-dressing? This is the second Alice Feeney book I've read where the villain is a man dressed as a woman.
Furthermore, how did his wife not hear him talking on the ground, see the phone, or hear the car approaching through the call? It feels like the author tried too hard to create a twist, to the point where it stopped making any sense.
Anyway, to be fair, this book was actually interesting and I couldn't stop reading for a while but the ending was just so disappointing that it immediately lost 3 stars from me.
Sonu o kadar kötüydü ki kahkaha attım ahsdgshaj
Genel olarak Alice Feeney’nin kitaplarını beğeniyorum aslında. Hepsinde ufak tefek sorunlar olsa da okuması keyifli kitaplar yazıyor.
Ama bu kitap… Bu kitabın biraz 'kelimelerin kifayetsiz kalacağı bir saçmalık seviyesinde' olduğunu söylemem gerekiyor.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
!!!Buradan sonrası spoiler içerir!!!!
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"I Know Who You Are"da özgüven eksikliği ve imposter sendromuyla boğuşan bir aktrist olan Aimee'nin hikayesini görüyoruz. Aimee'nin yaşadığı psikolojik sorunların kitabın ortalarına doğru sihirli bir şekilde yok olmaması ve kadın kahramanımızın kendi duygularıyla mücadele etmeye devam etmesi hoşuma gitti. Bence hiç yoktan karakteri tutarlı kılıyordu.
Ama Aimee'nin düşük özgüvenin aşırı pasifliğiyle birleşmesi artık bir noktada çok bunaltıcı olmaya başladı. Yani karakter, kitap boyunca ya hiçbir şey yapmadı ya da yaptığı şeylerin en ufacık bir mantığı yoktu. Öyle ki olay örgüsünün devam etmesini sağlayan her şey, Aimee'nin aktif bir katılımı olmadan, onun çevresinde ya da ona karşı gerçekleşiyordu.
Evet, kabul. Gerçek hayatta da hepimiz taytımızın üstüne donumuzu geçirip süper kahramanlık yapmıyoruz. Hele ki Aimee'nin kaşık kadar özgüvenine sahip birinin kendi hayatı için aksiyon almasını beklemek çok zor; ama bunlar hayatın bir parçası olsa da bir gerilim romanı için ideal karakter özellikleri değil (bence).
Yani karakterlerin karar verme yetilerini mantıklı bir düzleme oturtmak o kadar zor ki okurken sinirleniyor insan.
- Ya arkadaş, kadının kocası aniden ortadan kayboluyor; insan bir merak
Bu kitabı biraz kafa dağıtmak için almıştım ki doğru bir karar vermiş olduğumu büyük bir mutlulukla belirtmek isterim. Hatta şöyle söyleyeyim, saat gece 03.00'e kadar bir oturuşta bitirdim :D o kadar sürükleyiciydi.
Öncelikle, hikayenin bir gerçek suç podcast serisinin etrafında şekillenmesi oldukça hoşuma gitti. Şayet siz de benim gibi gerçek suç hikayeleri ve podcast formatını seviyorsanız, muhtemelen bu kitabı beğenirsiniz. Şahsen ben podcast bölümleri geldiğinde hep minik minik heyecanlanıyorum.
Kısa bölümleri, sade anlatımı ve akıcı diliyle kitap hiç yormuyor. Podcast yapısının hikayeye entegrasyonu da oldukça başarılı bulduğum noktalardan biri oldu benim.
Ana karakter Lucy'nin sarkastik üslubu genellikle hoşuma gitti. Zaman zaman bu tavırlar bir tık yersiz gelse de, "Neyse kız çok travma yaşamış, o ne yapsa hakkıdır" diyerek geçiştirmek mümkün.
Yani, "Gizem ve gerilim okumayı seviyorum, şöyle beni kendine çekecek bir roman istiyorum," diyenlere tavsiye ederim.
Tüm bunların yanında, beğenmediğim birkaç noktadan da bahsedeyim (Yoksa içimde kalır):
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
!!!!!Buradan sonrası spoiler içerir!!!!!
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Lucy'nin sürekli sesler duyması ve öldürme fantezileriyle dolu iç dünyası bana gereksiz derecede abartılı geldi. Karakter hem şizofren hem de şiddete meyilli bir psikopat gibi yansıtılıyor, oysa kitabı okuyanlar bilir; bu Lucy’yle çok da örtüşen bir portre değil. Yaşadığı travma dışında böyle ciddi psikolojik sorunları olduğuna dair başka bir işaret yoktu. Belki de herkesin şüpheyle baktığı bir karakter olarak, kendinden şüphe eder hale gelmesinin bir sonucu
