Ya da o an farkında değil miydiler, olmamalarının ötesinde, o ucuzluk ve çirkinlik bir şekilde onlara işlemiyor, onlara dokunamiyor muydu yoksa; daha derin, yaşamın yüzeyi altına gömülü, gerçekdışı değil de gizli bir gerçeklik miydi, bir anlığına görür gibi oldukları: Her dakikada, her yerde, güzel bir dünyanın var olması mıydı?
Içimde bir alanı boşaltmış gibiydim; sanki orayı bir şekilde doldurmam gerektiği için oturup yazmaya başlamıştım. Işe hayatımın içini boşaltarak başlamam gerekiyordu.
"Insanlara iyilik yaptıklarında duyduğumuz sevgi, hata işlediklerinde duyduğumuz nefrete kıyasla öyle küçük ki, en kolayı hiçbir şey yapmamak, hiçbir şey söylememek ve hiç kimseyi sevmemek oluyor."