Bu memlekette, Kürt sorunundan yoksulluğa, hemen her meselede bir görmezden gelme , yok sayma alışkanlığı vardı. Bir muhalif kişi bunlardan söz ederse , sanki sorunları o yaratmış gibi ona öfke duyulurdu. Farklı düşünmek, çok zaman düşman kabul edilmenin nedeni olurdu.
"Aramızdaki temel fark ne biliyor musun ? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar bayraklar ve din görüyorsun. "
"Peki sen ne görüyorsun?"
"İnsan, sadece insan. Seven , acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan."
Kim dürüst ki ? Her fert ,saf mı saf, doğru mu doğru bir vatandaş olarak görüyor kendisini ama aslında yaşadığı yanlışı doğru olarak gösterebilmenin kavgasını veriyor.