ANLATILMAYACAK KADARDI
Bir ah işitir ama ;
Bir dem söyletir bana,
Fikrime gelir kelimeler,
Gönlümde şemlenir dizeler,
Ne anlatabilirim kendime .
Ne dinletebilirim öylesine.
Öylesine bir sevda deyil !
Öylesine yazılmadı satırlar,
Asırlar önce diyor içim.
Ne yokuşlar vardı,
Ne yavrular yokuş başlarında;
Ne analar ne babalar ağlardı.
Çetin senelerdi çetin.
Bir şair vardı haykıran;
O senenin çetinliğini;
İçine sığdıramadığı kahramanları,
Sıkıntılı anları destancasına ,
Akına almadığı düşmanları,
Yazdı yazdı kifayetsizken kelimeler,
Yazdı da dolup taştı satırlar.
Gözyaşları, ağıtları, feryatları halkın…
Kendini ve herkezi anlattı.
Anlattığı bir MARŞTI.
Şimdi benimde aklıma sığamayan.