Bedeninin hiç tanımadığı özelliklerini kavrasaydı, ölüme yenilmemeyi, yaşama kafa tutmayı da öğrenebilirdi. O güzelim saçlarını bir kerecik olsun çıplak memelerinin üstüne dökmeyi becerebilirdi. Kendi olurdu. Ama sevecen bir erkeğin karısı olma dışında varolamadı, korkularına yenildi, bir tabağın bir kilimin güzelliğini bütünlemekten öteye gidemedi. Yiten bir servetin son ve en değerli bir parçası olarak kaldı.