“İnsanlar kıskançlık ve öfke ortamında yetişir. Mevcut sosyal düzen onları tatmin etmez. Hiç kimse halktaki kabalıkları tedavi etmeyi, kitleleri yetiştirmeyi düşünmez.Hiç kimse kılını kıpırdatmaz. Bilim insanları sahip oldukları bilgilerle kitlelerin erişemeyeceği bir yükseklikte oturur. Kitaplar ve gazeteler, sıradan insanların anlamayacağı şekilde yazılır.”
Gittin.
Şimdi bir mevsim değil,
koca bir hayat girdi aramıza.
Biliyorum ne sen dönebilirsin artık,
ne de ben kapıyı açabilirim sana.
Şimdi biz neyiz biliyor musun?
Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.
Birbirine uzanamayan
Boşlukta iki yalnız yıldız gibi.
Murathan Mungan