"Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa, dokunurdum. Ama yok bir hayatım daha. Bir hayat daha yok."
"Adalet, peçeteleri ne çok, Adalet, peçeteleri ne güzel katlıyorsun. Sırf sen rahat rahat, renk renk katla diye peçete koleksiyonu yapabilirim, biliyor musun? "