Ama öyle bir hale geldim ki çıldıracaktım. Düşünüyordum: Gidersem istikbalimi kaybedecektim, fakat durursam aklımı... Yalnız kaldığım günlerde benim yegâne dostum olan aklımi... Her şeyden fazla sevip beğendiğim akılcağızımı...
Ah, Reis Bey, sevmek, hele benim gibi sevmek berbat bir şeydir. Hayatımda yalnız o vardı. Gözümü kapadığım zaman onu, açtığım zaman onu, uyuduğum zaman onu, uyandığım zaman onu görüyordum. Hâlbuki ben onun için bir hiçtim; gelmiş ve geçmiş birisi...