Caner Berkin Sezer
@berkinout
Altı gün içinde yarattığım dünyayla ölümsüz bir hayat bırakabilirim. Söz yedinci gün olunca artık dinleneceğim.
Barista
ÇOMÜ - Tarih
Çanakkale
Eskişehir, 1994
1 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
ÖLDÜRDÜĞÜM ÇİÇEKLERŞiir
Yürüyorum şehrin ortasında,
Attığım her adım,
Ölü toprak bırakıyor ardımda.
Çığlıklarını duyuyorum çiçeklerin.
Tek tek yenik düşüyorlar öldürdüğüm toprağa.
Kinlerini, nefretlerini kusuyorlar,
Benim öldürdüğümü haykırıyorlar hep bir ağızdan.
Görmüyorlar ayaklarımdaki nasırları, ellerimdeki yaraları.
Söylemiyorlar onları gözyaşlarımla suladığım zamanları.
Söylemiyorlar onları dikenleriyle sevdiğimi,
Söylemiyorlar öylece sarıldığımı
Ve yine görmüyorlar göğsümde bıraktıkları izleri dikenlerinin.
Görmüyorlar, onlardan çok öncesinde öldüğümü.
Bu ölü bedende onlar için yaşadığımı.
Bilmiyorlar yeni çiçeklere yaşam olacak nefesimin kalmadığını.
Bir zamanlar yaşatırken artık öldürdüğümü bilmiyorlar.
Ölüyor fikirlerim öldürdüğüm çiçeklerle,
Değersizleşiyor yaşamım attığım her adımımda.
Korkuyorum sözlerimi tutamamaktan,
Ruhum gökyüzüne yükselirken unutulmaktan.
Söz veriyorum öldüğünde tüm çiçekler,
Tutulacak verilmiş tüm sözler.
Merhametim korkuyor öfkemden,
Yolumu kaybetmemden.
Söz veriyorum öldüğünde tüm çiçekler,
Değneğim tekrar merhametim olacak yolumda.
Söz veriyorum yendiğimde tüm çiçekleri,
Merhametim tekrar öfkeme hükmedecek.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Savaşım IIŞiir
Heyecanla beklediğimiz koca bir senenin ardından,
Bir öncekinden farkı olmayacak.
Yeni heyecanlara kucak açmışken,
Yeni acılara sarılırken bulacağız kendimizi.
Yeni hasretimizi haykırırken,
Yeni kayıplar için çığlıklar atıyor olacağız.
Arınma gecem artık,
Kendimle hesaplaşmam olacak.
Yeni umutlarım acılarıma çare arayışı,
Yeni savaşıma cephane olacak.
Gaziyken savaşa çağırılan asker misali,
Geldiğim yerdeki gazabıma boğuyor olacağım.
Cephanem duygularım, cephem bu şehir.
Savaşım kanlı, zaferim huzur dolu.
Hamlelerim bencil, hırsım sonsuz olacak.
Hedefime doğru giden bu yolda,
Değneğim ise merhametim olacak.
Öfkem ise merhametime sığınacak.
Savaşım IŞiir
Vaz mı geçiyorum sevdiklerimden,
Yoksa Tanrı’ya mı emanet ediyorum onları.
Bataklıktan kaçıyorum,
Kötü anıların simalarını burada bırakırken
Acılarını ruhuma harmanlayıp yol arkadaşı ediyorum kendime.
Savaşımdan kaçmıyorum,
Cephemi değiştiriyorum,
Silahlarımı, üniformamı, düşmanlarımı.
Buradaki savaşımı kazandım,
Aldığım yaralarla rütbemi kazanırken,
Kaybettiklerimle gazi oldum.
Yaşam bırakıyorum ardımda hayatlarına dokunduğum.
Kimi lanetler yağdırırken ardımdan,
Kimi özlemlerini haykırıyor olacak.
Kimi gittiğime sevinirken,
Kimi yalnız bıraktığımı düşünecek.
Kimi aptallık yaptığımı düşünürken,
Ben yarım kalan menkıbeme bir adım daha yaklaşacağım.
Ben hedefime yaklaşırken,
Gidişime atıf edilen sahte üzüntülerin pişmanlığı olacağım.
Siz benimle ilgili bir şeyler karalamaya devam ederken,
Ben beyaz bir sayfada mucizelerimi yazıyor olacağım.
YARATILIŞIMŞiir
Küçüklüğümdeki ezilmenin bıraktığı,
Morluklar var sırtımda,
Söylenen hakaretlerin bıraktığı çınlamalar,
Hala kulaklarımda.
Sığdıramadım küçük bedenimi asla,
Kocaman dedikleri bu Dünya’ya.
Ait olamadım hiç bir yere,
Tanıdık hissetmedim kimsenin yanında.
Her arkadaşlığımı çıkarlarını bilerek kurdum.
Sonrasında terkedileceğimi unutmuşcasına.
Yalan duygularla doyururken yüreğimi,
Kusmamak için yutkundum defalarca.
Düşüşlerimi unutmadım güçlenmek için.
Zayıf hissettiğimde baktım aynaya.
Sırtımdaki morluklara ve anılarına.
Hakaretlerin tınılarını haykırdım yüksek sesle.
Unutturmadım geçmişi kendime.
Geçmişimi tekrar yaşarken, geleceğimi inşa ettim nefretinizle.
Güç veriyor nefretiniz, hakaretleriniz, yumruklarınız.
Masanızdan korkup kalkan ben iken,
Ben kaldıran oldum.
Geceleri ağlayan ben iken,
Hayatınız boyunca ağlatan ben oldum.
Sizin gölgenizken, ben artık güneş oldum.
İnsanlığa olan umudumu aldınız benden,
Dostluğa olan inancımı hırpaladınız.
Anlat banaŞiir
Sevgiyi anlat bana anne,
En sevdiğim yemeği yapmak mı sevgi?
Misafirlikte öveceğin bir çocuk olmam mı,
Ya da senin istediğin gibi biri olup, takdirini kazanmak mı?
Sakız için para vermen,
Ya da kıyafetlerimi yıkaman mı?
Sevgiyi anlat bana baba,
Senin gibi davranıp öyle giyinmek mi?
Eve geldiğinde hiç konuşmamak,
Biri bana hakaret ettiğinde, birde senin dövmen mi?
Akşam yemeğinde kavga etmek mi sevgi?
Çocuğun değilmişim gibi davranman mı?
Sevgiyi anlat bana dostum,
Sevgi her şeye boyun eğmek mi.
Her şeyi kabullenmek ve değişmek mi?
Sevgi korkuyla artan,
Hep susmak zorunda olduğun şey mi?
Söyleyeceklerin varken sessizliğe yemin etmek mi?
Sevgiyi anlatayım sana,
Sevgi olduğu şekliyle kabullenmek,
Kötüsünü yaşayarak vazgeçmemek,
Terazide her iki tası doldurabilmek.
Beni değil bizi düşünebilmek.
Sevgi değişmek zorunda bırakmak değil,
Sevildiğini hissederken, sevdiğini daha çok hissettirmeyi istemek.
Şimdi söyleyin bana,