…belki mühendis, belki doktor, belki avukat veya muallim olmuşlardı.
Fakat bunu bir fikir ihtiyacı olarak değil, iyi karın doyurmak, iyi giyinmek, güzel karı alabilmek için yapmışlardı. Yani dimağ gibi en asil uzuvlarını midelerine ve tenasül cihazlarina uşak olarak kullaniyorlardi. Yalnız ekmek parası düşünen ve asil vazifelerini tefekkür kabiliyetlerini, tamamıyla unutarak basit birer makine haline giren bu kafalarda akıl, saf ve maddiyatin dışına çıkabilmiş akıl, artık lüzumsuz bir şeydi. Münevverlerimizde dimağların rolü kör bağırsağınkinden daha fazla değildi.