"....Aptal insan, söylediklerinden her zaman hoşnuttur; Üstelik her zaman, gerekenden fazlasını söyler; aptallar, yedek bir şeyler bulundurmayı severler."
Şu altın bukleli çocuklar küçük yaşta o masumiyetleriyle karşısında oynayıp dururken ve sana o ışıldayan gözleri ve gülüşleriyle bakarken Tanrı'nın meleklerini, kuşları andırırlar ; ama sonra... Sonra olaylar öyle bir gelişir ki keşke hiç büyümeseler diye düşünürsün!