"Bu şiiri iyi bilin," diyordu babasının kalın sesi."Şiirde cihanı ben, aynı su ve çamurdan yarattım, diyor Allah insanoğluna. Sense ortaya İran, Tatar, zenci çıkardın. Ben topraktan saf halis demir halk eylemiştim. Sense ondan kılıç, ok ve tüfek yaptın. Ağaç fidanını, yaptığın baltayla kestin ve parçaladın. Ondan, şarkı söyleyen bir kuşa kafes yaptın. Ben senin damarlarına kan verdim. Sense onu haksız yere dökmeyi seçtin. Ben sana hayat verdim sense onu yok ettin..."
Yeni bir ateş söndürür başkasının yaktığını,
Yeni bir acıyla hafifler eski bir ağrı.
...................
Gözlerine yeni bir zehir bul ki yok etsin ötekinin zehrini...
William Shakespeare