Okulumuza da, orada geçen feci kahırlı yıllara da lanet olsun! Sözün kısası, hürriyete kavuşur kavuşmaz okul arkadaşlarımla ilgimi kesmiştim. Karşılaşınca selamlaştıklarımın sayısı ikiyi üçü geçmiyordu.
Kimseyle konuşmak istemezken birdenbire öyle bir değişiyordum ki, dairedekilerle yalnız konuşmak değil, artık arkadaşlık etmek istiyordum. Kim bilir belki, bu duyguların zaten aslı yoktu; kitaplardan kapma, yapmacık duygulardı.