berra

Benim baba travmam hiç yok. Herif ben iki yaşındayken öldüğü için kurtuldum baba travmasından. Anne travmam da yok. Ağır depresyonlarla yaşıyor ben kendimi bildim bileli. O yüzden benimle hiç ilgilenemedi. Hayatını iki şeye adadı: Depresyon ve konken. Anne travması da baba travması da olmayınca kendi travmamı kendim yaratmak zorunda kaldım. Başaramadım. Travmam, travma yaratamamamda.
Reklam
“Ne oldu, barda olduğunu unuttun mu? Burası derin düşüncelerin içeri alınmadığı bir mekan.”
Benim de bir sürü derdim var ama vestiyere bıraktım onları bu bara girerken.
En basit konuda bile kutuplaşmayı başaran bir toplum, Özkan abinin ardımda ortak bir acıyı paylaşmayı hatırladı.
Özkan Uğur’un yüzündeki ifadeyi, müzik yapmaktan aldığı keyfi izliyorum. Muhteşem bir an. O anın fotoğrafı aklımdan hiç silinmiyor.
Reklam