İnsan insan oldugu surece, tabii ki her yasta bir seyleri yargiliyor ama salonun daha ferah olmasini istedikce, yargilarimizi da mobilyalar gibi yeniliyor, yerlerini degistiriyoruz.
Özlem kimseye anlatamayacagim bir genislik ve bicimdeydi, onu neredeyse bir hirka gibi giymistim ustume, hucrelerime dek hissettigim tek basinalik duygusu her neyle ugrasirsam ugrasayim bir yerden kafasini uzatip kendisini habire hatirlatiyordu bana.
Olenin ardindan onun kisisel esyalarinin kaderini tayin edecek yegane kisi olmak, onun yasamindaki noksanligiyla bas etmek maratonunda kosmasi en zor kilometreymis.