İnsan kendi ile yalnız kaldığında çabuk büyür Çaylak. Çünkü büyümek, insanın kendini tanımasıyla doğru orantılıdır. Zamandan payımıza düşen süre ise bizi sadece yaşlandırır..
Asıl önemli olan, insanın, kendi ile barışık olması değil, tanışık olmasıydı.
Ve bu, aynaya baktığında göz göze geldiği şeyin, ne ya da kim olduğunu bilmekten çok farklıydı.
İnsan Allah'ın kendisine hem emanet hem de bir hediyesi olan benliğine sahip olmak yerine, sahibi olmaya kalkarsa, yani o benlik ile Allah arasındaki bağı unutup koparırsa, o benliğin kendi malı olduğunu düşünmeye başlarsa O'na ihanet etmiş olur.
"Eğer ben bir ben olmasaydım, Senin bir Sen olduğundan haberdar olmayacaktım. Kendime ben diyemediğim için, Sana da Sen diyemeyecektim. Bana bu fırsatı verdiğin için teşekkür ederim."