Edanur ŞAHİN
@besincimevsiim
5 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Her zaman olduğu gibi, cehenneme giden yollar iyiniyet taşlarıyla döşenmişti.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu memlekette, kürt sorunundan yoksulluğa, hemen her meselede bir görmezden gelme, yok sayma akışkanlığı vardı. Bir muhalif kişi bunlardan söz ederse, sanki sorunları o yaratmış gibi ona öfke duyulurdu. Farklı düşünmek, çok zamam düşman kabul edilmenin nedeni olurdu.
Dünyanın en kalabalık üçüncü ordusunun disiplini böyle yapıyordu insanları işte. Sadede profesyonel askerlere değil, vatani görevi içim silah altına alınanlara da, düşünmekten daha önemlisinin itaat etmek olduğu öğretiliyordu. Adımları kadar sözleri, selamlaşmaları, düşünceleri de birbirleriyle aynı olan insanlar yetiştirmekti amaç. Bu durumda, insanların özellikleri birbirleriyle aynı olanağı için, herkese ancak omuzlarındaki ve kollarındaki işaret kadar değer veriliyordu. Bu makineye bir taraftan insan giriyor, öteki taraftan asker çıkıyordu.
"Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına, ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak. Kimi insanın yüreği karanlık, kiminin ki aydınlıktır. Geceyle gündüz gibi! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama! Kendini koru kızım insanlara karşı kendini koru!"
Gerçi ortadoğu'da düşmanlıkla dostluk çok çabuk yer değiştirilebilirdi.