Bir insan, bir hikayenin peşinden ne kadar gidebilirse o kadar gidiyorum bende, yorulmayacagim...
Bir masal yazılacaksa o masalı ben yazmalıyım...
Bir destan olacaksa bu süreç kahramanı ben olmalıyım!
Ruhsuz olma insanoğlu...
şehrin en karanlık yerinde duruyorum haydi durma
hiç ümidim kalmadı tutunacak bir dalım
başımı yere eğme benim mazlum yerine koyma
allı pullu düşlerim vardı oysa
bir hayat böyle tersine dönmez bir yiğit böyle harcanmaz
dağlara taşlara bağırasım geliyor
içim yanıyor içim
bildiğin gibi değil...
Dedim ki onlara
İçimdem kopup giden öncünün
Geri dönmeyeceğini biliyorum
Sırf bu yüzden
İğrenç şairlerin çaldığı şiirlerimi de
Bıraktım anaforuna doğurgan bir öfkenin...