Aşk ,güneşe benzer ve fazla bakarsan güneşe hiçbir şey göremezsin
Reklam
İnsanlar ömür denen şeyi ne de uzun sanıyorlar.Hiç bitmeyecek mis gibi yaşıyorlar,hiç ölmeyecekmiş gibi dolaşıyorlar.Oysa etraflarında o kadar ölüm var ki! O kadar çok ölen var ki etraflarında.Yine de ibret almıyorlar.Ölüm denen mecburiyetin bir gün onlara da geleceğini hiç getirmiyorlar akıllarına.Sanki ölenler hep diğerleri olacakmış zannediyorlar.İnsan ne kadar nisyana meyilli,unutmaya ne kadar da alışık.
Evladım bak herkes tazecik, rengârenk çiçekler getirmişken sen neden bu kuru çiçeği getirdin? Mahçup olmuştu Hüdâyî, çok utanmıştı da cevap vermişti hocasına edeple;
"Efendim, hangi çiçeği koparacak olsam kendi lisanınca Allah'ı zikreder buldum onu. Koparıp zikrinden alıkoymak istemedim, yapamadım da bu kuru çiçeği aldım geldim. Ölmüştü de zikri tükenmişti onun."
Allah'a karşı gelen şeytanın her şeyi yapabileceğine inanıyorsun da bir Allah dostunun Allah'ın izniyle edebileceklerine neden inanmıyorsun?
Burası yokluk kapısıdır var ile gelinmez,burası hiçlik kapısıdır çok ile gelinmez,burası darlık kapısıdır bol ile gelinmez.Lakin siz varlıktan geliyorsunuz,bolluktan, çokluktan, geliyorsunuz.Burasi sizin egleseceginiz yer değildir
Reklam