marginalia
@bestedenbirseyler
Okuduklarım, altını çizdiklerim, içimde kalanlar…
Lisans
Bursa
Bursa
58 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
İlahi Komedya gibi bir metni okurken kaybolmak gerekir. Yanlış anlamak gerekir, durup düşünmek gerekir. Hatta bazen hiçbir şey anlamayıp devam etmek gerekir. Ben Dante’nin karanlık ormanına girmek istedim ama önüme sürekli bir rehber dikildi: buraya bak, bunu böyle anlamalısın, şunu kaçırma…Metinle baş başa kalamıyorum. Şiir akmıyor, imge büyümüyor bende. Bu baskı şiiri yaşamak isteyen okur için değil şiirin açıklamasını okumak isteyenler için ideal olabilir. Ama ben Dante okumak istiyordum 😒
Dante: (konuşacak)
Editör: “Aslında burada sembolik olarak…”
Kardeşim BIRAK ADAM KONUŞSUN
Sevgili Altın Kitaplar,
Bir insan neden 67 sayfa önsöz yazar? Daha doğrusu:
Neden ben o 67 sayfayı okumak zorunda bırakılırım???
Çocukluğumdan beri Atatürk’ü düşününce aklıma önce üniformalar, nutuklar, törenler gelmiyor. Garip bir şekilde hep o yalnız adam beliriyor zihnimde, geceyi kendine rakip görmüş, masasına eğilmiş, haritanın kıvrımlarında ülkenin kaderini arayan adam… Kimsenin görmediği o anlar vardır ya hani, yarım kalmış bir plan, soğumuş bir kahve, elinde titremeden duran bir kalem... Belki de o anlarda en ağır soru gelip çarpıyordu ona
Yapmazsam kim yapacak?
Bugün 10 Kasım. Ben yine düşünüyorum, bu ülkenin acısı da neşesi de, her yıkılışın ardından toparlanıp yeniden kurulan o irade de bir yerlerde onun omuzlarında asılı kaldı değil mi? 🥺 Atatürk bence tam olarak burada yaşıyor. Tarih kitaplarının sayfalarında değil, bugün nefes alabilmemizin sessiz gerekçesinde. Bir ülkenin kaderini taşırken kendi ömrünü kısaltan o adamın hatırasında. Bugün onun yokluğuyla değil de omuzlarımıza devredilen yükün büyüklüğüyle karşılaşıyoruz. Bize kalan miras sadece toprak değil taşıması çok çok zor bir sorumluluk. Lütfen bugün de biraz bunu düşünelim olur mu? 🥺🇹🇷
Uzun süredir burayı yalnızca kitap alıntılarımı biriktirmek, altını çizdiğim cümleleri sonra yeniden okuyabilmek için kullanıyorum.
Bu yıl bana türlü anılar, kayboluşlar, acılar getirdi…
Her şeye rağmen okuma alışkanlığımı tamamen kaybetmeden, sessizce kendi köşemde kalmaya çalıştım.
Bugün uygulamaya girdiğimde bir an kendimi Twitter’da sandım (sanırım uygulama güncellenmiş ya da ben yeni fark ettim). Elbette gelişmek, büyümek güzel şeyler ama bazen sessiz kalan yerler daha kıymetlidir. Son zamanlarda bazı kullanıcıların burayı bir okuma platformundan ziyade sosyal bir alana çevirdiğini görmek üzücü. Artık kimi zaman kitaplardan çok insanların birbirine yöneldiğini görüyorum. Oysa bu alan satırların arasında kendini arayanlara aitti. Ben burayı sosyal medya olarak değil, kitapların ve kelimelerin arasında nefes alabildiğim küçük bir alan olarak sevmiştim📚Günün sonunda burası yine kitapların yeri olmalı…
Öyle bir iç döküş olsun istedim…