Buğra Özat
@betterman
Şu anda okuduğu kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Duyana kısa bana uzun gelen iki kelimen kulağımda çınlıyor şimdi:
"Çocuk üzülür." Çocuktum ve üzüldüm.
Bugün terörü lanetlememiz gerekirken, yarın çok büyük bir soygunu konuşuyoruz, çok zaman geçmeden her ikisini de unutup spor müsabakalarının sonucunu tartışıyoruz.
Bir şekilde kendine kürsüde bir yer bulmuş onlarca insanın birbirini eylemesinden, zaten yıllar önce başkalarının düşündüğü şeyleri derleyip yeni bir fikirmiş gibi sunma gayesinden, hep bir ideal peşinde gelecek zamanlı cümleler kurmaktan başka ne var akademide?