Çocukken sık sık gittiğimiz yerleri tekrar ziyaret ettiğimizde, her şeyin ne kadar küçüldüğünü fark etmemiz normaldir. Bu deneyim sık sık bir çocukla bir yetişkin arasındaki fiziksel farka dayandırılır. Halbuki bu durum, bedensel boyutlardan ziyade epistemolojik boyutlarla ilintilidir: Bilgi yüne dökülen sıcak sudur. Zaman ve mekanı küçültür
Hanginiz daha önce hiç gitmediğimiz bir parkta yürüyüşe çıkıp park hiç bitmeyecekmiş gibi hissetmemiş ve ikinciye yürüyüşe çıktığımızda, aslında parkın ilk yürüyüşte algıladığımıza göre çok daha küçük olduğunu fark etmemişizdir ki?