Çünkü bu ülkede hayırseverlik ruhu yok oldu. Çünkü bağış kabul edenler o bağıştan nefret ediyorlar, verenlerin kalplerinde ise umut yok. Kalp kalbe gitmeyecekse bağış yapmanın ne anlamı var?
İnsan, diye düşündüm: varoluşunun bir kısmı bilinmezde, önüne düşen bir gölge gibi gelecekte olan tek yaratık. O hareket halindeki gölgeye sürekli yetişmeye, umudunun imgesinin içine yerleşmeye çalışmak.