Gizem
@beyazsabunkokusu
17 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Roman; insanın iç dünyasındaki kırılmaları, yalnızlıkla yüzleşmelerini ve geçmişin izlerini büyük bir incelikle ele alıyor. Romanın merkezinde hayatın kenarında kalmış, içsel bir hesaplaşmanın içinde olan insanlar var. Onların hikâyeleri birbirine temas eder ama hiçbir zaman tam olarak birleşmez. Tıpkı gecede açan çiçekler gibi, herkes kendi karanlığında sessizce var olur, kendi ışığını bulmaya çalışır. Tarık Tufan burada, insan ruhunun karanlıkta bile filizlenme gücüne dikkat çeker.
Gece Açan Çiçekler, bir bakıma geceyle barışma romanı. Karanlığı reddetmiyor. Aksine, insanın karanlık yanlarıyla yüzleşmeden olgunlaşamayacağını anlatıyor. Tarık Tufan, bu eseriyle hem acının hem de kabullenişin sessiz güzelliğini ortaya koyuyor. Sonuç olarak Gece Açan Çiçekler yalnızlığın, hatırlamanın ve kendini affetmenin romanı.
