İnsan gelir; sahneye çıkar, yazılan metni seslendirir ve gider. Nereye mi gider? Tabiki şimdiye. Tüm adımlarımız şimdiyedir. Zamanın korkunç sonsuzluğunda insan ömrünün öncesi ve sonrası olduğunu düşünmek cehalettir. Evvelin ahirin şimdide olduğunu bilen, nabzını yavaşlatıp seyre dalar…