Madan Ratignolle’ün haline üzülmüştü, ona asla kör bir hoşnutluktan öte bir sevinç yaşatmayacak olan renksiz yaşamına acımıştı. Keder asla ziyaret etmeyecekti ruhunu, onda “yaşamın çılgınlığını” asla tadamayacaktı.
Fakat beni hangi kitap avutabilir ki şimdi? Yeryüzünde öyle bir kitap yok. Romanlar saçmalıktan ibaret. Hepsi aptallar ve aveller için yazılmış. İnanın bana, bir tanem, bunu kendi tecrübelerimden biliyorum. Shakespeare’i ne kadar övseler de, ben Shakespeare’in saçmalık olduğunu, yalnızca hicvedilmeye layık olduğunu biliyorum.