“Hoşça kal, çünkü seni seviyorum.” Bilmiyordu Robert, anlamıyordu. Hiç anlamayacaktı. Görmeye gitse belki Doktor Mandalet anlardı onu ama artık çok geçti, sahil çok geride kalmış ve gücü tükenmişti.
“Tam bir bencillik abidesisiniz,” dedi Edna. “Benden sakladığınız bir şey var, ne olduğunu bilmiyorum ama bencil bir amacınız var. Kendinizi düşünüyorsunuz da bir an olsun benim ne düşündüğümü,beni ihmal edişinizin, umursamazlığınızın bana neler hissettirdiğini düşünmüyorsunuz.”
“Giderken bana yazacağınıza söz verdiğinizi hatırlıyor musunuz?” Robert’in yüzü kıpkırmızı oldu. “Mektuplarımın ilginizi çekmeyeceğini düşünmüştüm.” “Bahane bu, gerçek değil.”