Öncelikle başlarken ağır geleceğini düşünerek hata etmişim. Bir süre sonra sizi içine çekip sayfaların kollarına bırakıyor. Cahit zarifoğlunun okuduğum ilk kitabı lakin son kitap olmayacak. Yaşamak günlük tarzında yazılmış özellikle bazı anılar sizde merak uyandıracak. İçerisinde necip fazıldan, ismet özelden, Rasim özdenörenden bahsedilmesi sizi daha da etkileyebilir. Naçizane Kesinlikle okunmalı diye düşünüyorum.
Yine de biri çıksa, nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim. Kederli olduğum da söylenemez zaten. - Buna sebep de yok çünkü. Ne taze bir ölüye sahibim, ne felaket geçirenlerim var. Dedim ya oturuyorum öylece. İyi. Ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok.