Daha iyi yaşayabilmek için sürekli bir şeyle meşguller, yaşamlarını harcayarak yaşam inşa ediyorlar! Uzun vadeli planlar yapıyorlar, oysa bu tür bir erteleme en büyük yaşam israfıdır, bu erteleme öncelikle onlardan günü çalar, daha sonrasını vadederken bugünün yaşantısını koparıp alır. En büyük yaşam engeli, yarına dayanıp bugünü tüketen beklentidir.
Kendilerini adayarak, sevdikleri insanlara kendi ömürlerinin bir kısmını severek vereceklerini söylemek gibi bir âdetleri vardır, nitekim verirler de, hiç düşünmezler, hatta öyle verirler ki, sevdiklerinin yaşamına hiçbir katkı yapmadan, kendi yaşamlarından kaybederler. Ancak bunu, yani kendi yaşamlarında bir kayıp olup olmadığını bilmezler, dolayısıyla onlar için farkına varılmaksızın yaşanan bir kayıp katlanılabilir bir şeydir.