beyza
@beyzadokulmez
Işıkları yeni yanmış bir bir şehrin parıldayan keskin bıçağı saplanıyordu yalnızlığımın böğrüne. Akşamları akrepler çıkıyordu kuytularından.Ya ölürsen ya ölürsen ben yalnızlıksız ne yaparım? Sen ölme yalnızlığım! Sen olmayınca eğreti duruyor yabancılığım bu şehirde.Beni yalnız bırakma. Sen benim biricik dostumsun. Kızma bana. Koruyamadım seni. Hazırlıksız yakalandım ben bu şehrin ışıklarına, neon lambalarına.İşte şimdi dönüyorum kendi karanlıklarıma. Yaralıyım, yalnızım, yabancıyım bu şehirde. Bu şehri çekemem sensiz.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Garip değilim, ama kötüyüm. Böyle olurum bazen. Canım hep ağlamak ister."
Tolstoy
Kışın kokusunu seviyorum.
Kışın, daha sabahın erken saatlerinde insanı saran, gece yattığı ana kadar devam eden; insana çocukluğunu, sabahın erken saatinde ürpertiyle okula gidişini, bir annenin sabahın köründe kahvaltı hazırlayışını, buğulanan camları, yağan karın heyecanını hatırlatan kokusunu.Kışın hem hüzünlü hem de şefkatli o güzel kokusunu.
"Bizim zamanımızda böyle şeyler yoktu..."diyerek hikâyesine başlıyor ama sonra oğlunun zamanında olanların da oğlunda olmadığı aklına geliyor, anlatacağı hikâyeyi yarıda kesiyor.