Beyzanur Atalan
@beyzanuratalan
54 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Bugün “İnanılmaz” kitabını okudum.
Puan vermedi·336 syf.·
2025 76. kitabı
Yazarları Christian Miller ve Ken Armstrong. Aynı zamanda bu olayın Netflix'te bir dizisi de çekilmiş. Kitap, bir tecavüzcünün ve kurbanlarının yaşadıklarını anlatıyor. Olayları hem saldırganın hem de kurbanların taraflarından görüyorsunuz.
Kitabı okumak başta çok zordu çünkü olaylar farklı yerlerde, farklı açılardan anlatılıyor. Takip etmek zorlaşabiliyor. Biraz belgesel tarzında yazılmış bir kitap. Daha önce böyle yazımlı bir kitap okumamıştım.
Genel olarak okuması zordu çünkü konusu çok ağır. Tecavüz, insanı derinden sarsan ve korkutan bir konu. Her kurbanın birbirinden farklı şeyler yaşaması, kendilerini polislere kanıtlamaya çalışmaları, eski zamanlardan beri süregelen bu olayların korkunç detayları…
Tecavüzü gerçekleştiren kişinin toplum tarafından iyi biri olarak bilinmesi –bir asker olması– ve bu suçları planlayarak işlemesi çok çarpıcıydı. Giderek daha da profesyonelleşmesi ve yaptığı şeyde hata görmemesi çok tuhaftı. Kendine öyle güveniyordu ki polislerle karşı karşıya geldiğinde bile kendinden şüphe etmiyordu.
Ben kitabın adam yakalandığında biteceğini düşünmüştüm. Ama olayın ardından başlayan mahkeme süreci ve ana karakterin hayatına dair verilen bilgilerle kitap devam etti.
Okuması dediğim gibi oldukça zordu. Bir daha okur muydum? Büyük ihtimalle okumazdım. Ama bu, bana böyle bir perspektifi ilk kez sunan bir kitaptı. Ne diyeceğimi bilemedim açıkçası 6.5/10
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İhanetler!!
Puan vermedi·560 syf.·
2025 72. kitabı
Uzun bir inceleme yazmak isterdim ama bu kadar ihaneti bünyem kabul etmedi; sanki üç kitap okumuş gibiyim.
Öncelikle karakterlerin gelişimi gayet iyiydi; gittikçe akıllandıklarını ve olgunlaştıklarını görmek güzeldi.
Spoiler!
Off... Nezha ve Vaisra beni o kadar sinirlendirdi ki, Su Daji yanlarında melek gibi kaldı! İkisinden de gerçekten nefret ettim.
Savaş kısımları çok çekişmeliydi ve oldukça başarılı anlatılmıştı. Hemen devamını okumak ve Rin’in güçlendiğini görmek istiyorum!
10/10
Puan vermedi·464 syf.·
2025 71. kitabı
Haşhaş Savaşı serisinin ilk kitabı, okuru daha ilk sayfalardan itibaren olayların tam ortasına çeken, son derece akıcı bir anlatıma sahip. Kitabın temposu hiç düşmüyor; kendinizi kısa sürede bambaşka bir dünyanın içinde buluyorsunuz. Yazarın oluşturduğu evreni gözünüzde canlandırmakta hiç zorlanmıyorsunuz.
Kurgu hem sürprizlerle dolu hem de zaman zaman oldukça eğlenceli. Özellikle Jiang karakterinin öğretmenliği sırasında geçen sahneler beni epey güldürdü. Ancak ana karakterin zaman zaman inatçı tavırları ve Jiang’ın sözünü dinlememesi beni biraz sinirlendirdi; içimden sürekli "Jiyang'ı dinle!" deyip durdum. Buna rağmen, karakterlerin gelişimi ve olay örgüsü oldukça tatmin ediciydi.
Fantastik türü seven biri olarak bu kitapta aradığım her şeyi buldum: güçlü karakterler, sıra dışı bir evren, heyecan verici savaşlar ve beklenmedik gelişmeler… Kısacası benim için 10 üzerinden 10’luk bir kitaptı!
Agatha'nın Anahtarı
Puan vermedi·148 syf.·
2025 70. kitabı
Ahmet Ümit’in Agatha’nın Anahtarı kitabında toplam 15 kısa polisiye öykü yer alıyor. Kitabı yaklaşık bir saatte okudum; oldukça hızlı ilerleyen bir eserdi. Hatta anlatım tarzı, bir arkadaşın sana başından geçen bir olayı hızlıca anlatması gibiydi. Aynı bu hissi verdi bana: bir solukta başlayıp bitiverdi.
Genel olarak beğendiğimi söyleyebilirim. Öyküler, bir polisiye okurunun beklentilerini karşılayacak düzeydeydi. Ne bekliyorsam, hemen hemen hepsini buldum. Yazım dili ise klasik Ahmet Ümit tarzıydı. Hatta öyle ki, sadece bir paragrafını okusam bile onun kaleminden çıktığını anlayabilirdim.
Sonuç olarak, benim için güzel bir okuma deneyimiydi. Puan verecek olsam, 10 üzerinden 6.5–7 arasında bir değerlendirme yapabilirim. Polisiye sevenler için sade, akıcı ve keyifli bir kitap olduğunu düşünüyorum
Gerilim bana geçmedi maalesef
Puan vermedi·288 syf.·
2025 69. kitabı
Şenlik Ateşi, genel olarak biraz yavaş ilerleyen bir romandı. Başlarda olay kurgusunu anlamakta güçlük çektim; özellikle karakter sayısının fazlalığı ve yabancı isimlerin çokluğu, hikâyeyi netleştirmemi zorlaştırdı. Bu durum yaklaşık ilk 50–100 sayfa boyunca sürdü. Ancak sonrasında karakterler yerine oturdu ve olaylar anlam kazanmaya başladı. Kitabın tüm çözüm noktaları sanki son sayfalara saklanmıştı özellikle son 5 sayfada her şey netleşti.
Bunun dışında, kitabın yazarın ilk kitabı olduğu belliydi. Ancak bir daha okur muyum? Sanmıyorum. Önerir miyim? Eğer elinizde varsa, okuyabilirsiniz. Ama bana kişisel olarak çok fazla bir şey kattığını düşünmüyorum.
Puan verecek olsam, 10 üzerinden 6 verirdim. Çünkü beklediğim türde bir gerilim hissi alamadım. Gerilim sahneleri çok hızlı geçildiğinden o atmosfer bana tam yansıtılamadı.