beyza
@beyzany2
istanbul
25 Eylül
23 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Evet, sevgili Wilhelm, dünyada yüreğime en yakın olan varlıklar, çocuklardır. Bu ufaklıkları izlerken ilerde onlara o kadar gerekli olacak bütün erdemlerin, bütün güçlerin filizlerini görüyorum; şimdiki dik kafalılıklarında geleceğin kararlılığını, coşkularında, ilerde dünyanın tehlikelerini atlatmak için gerekli olan mizah yeteneğini ve aldırmazlığı seziyorum; apaçık ve bir bütün halinde!
-"Benim de söylemek istediğim işte buydu; neşesizlik, tıpkı atalet gibidir, çünkü bir tür atalet durumudur. Doğamız hep neşesizliğe bağlı kalır, ama buna rağmen bir kez kendimizi toparlamak için gereken gücü bulduk mu, işlerimiz kolayca elimizden gelir ve çabalarımızdan gerçek bir zevk duymaya başlarız," diye devam ettim.
Kendi yetiştirdiği lahanayı masasına koyan ve yalnızca lahananın değil, sebzeyi toprağa diktiği sabahın, onu suladığı ve gittikçe gelişmesinden sevinç duyduğu günlerin, hepsinin tek bir anda tadını çıkaran bir insanın yalın, suçsuz coşkunluğunu yüreğimde duyumsayabildiğim için o denli mutluyum ki!
Tanrım! Onun yanında, ruhumun tek bir gücü kullanılmadan kalır mıydı hiç? Doğayı kapsayan o tılsımlı duygu yüreğimde serpilmiyor muydu onun yanındayken? İlişkimiz, sapkınlığa kadar varan bütün halleriyle hep dâhilik damgasını taşıyan en incelikli duyumsayışların, en keskin ussallığın dokusunu meydana getirmiyor muydu?
Ah, ilkgençliğimin arkadaşı o kadın yitip gitti! Ah, keşke onu hiç tanımamış olsaydım! -O zaman, "Sen bir budalasın, dünyada bulunamayan birini arıyorsun," derdim; ama ona sahip olmuştum, duyumsamıştım o yüreği, o büyük ruhla birlikteydim ve onun yanında kendimi olduğumdan daha üstün buluyordum; çünkü onun yanında, olabileceğim ne varsa, hepsini olabiliyordum.