Beyza Arıgün
@beyzarigun
Reklam
Hiç bir şey düşünmemek, ruhunda sadece sona yaklaşmış olmanın dağınık, karanlık duygusu, usulca düşen ve her şeyi örten bir sis hissetmek ne güzeldi!
İnsanın bir veda için az bir zamana ihtiyaç duymasını, hiçbir şeyi yanına götüremeyeceğini anlayınca, her şeyin değersizleşmesini tuhaf buluyordu.
"Belki de... utançaların en büyüğü... insanın kendisine en yakın hissettiklerine karşı duyduğu utançtır."
Reklam