Yüreğim seni çok sevdi, demiştin. Fazlasıyla kanıtladın. Bu kadarını yapamadım ben. Yüreğimdeki sevgiyi yüreğime gömdüm.
Senin adın da hep bende yaşayacak.
Ama... Şairin dediği gibi...
bir adın kalmalı geriye
bir de o kahreden gurbet
beni affet
KAYBETMEK İÇİN ERKEN, SEVMEK İÇİN ÇOK GEÇ...
"Acıya alışmak dedikleri bu olsa gerek.
İyi ki böyle.
Düşünüyorum da, ilk gün ki acı aynı gücüyle kalsa, hiç kimse yaşayamazdı herhalde.
O kopkoyu acı, keder, kahroluş, pılını pırtını toplayıp, geldiği çabuklukla çekip gitmiyor aslında.
Olduğu yerde duruyor!
Şekil değiştiriyor yalnızca, daha katlanılır bir çehreyle çıkıyor.”
Tuhaf şey acı. Kuşu avlayan kedi, trafik kazası, yangın…Acı gelir, GÜM ve ortadadır, üzerine oturur. Gerçektir. Ve başkalarına bir ahmak gibi görünürsünüz. Birden bire aklınızı yitirmişsiniz gibi. Neler hissettiğinizi anlayan, nasıl yardım edebileceğini bilen birini bulmaktır tek ilaç.”