Bana koşuyorsun. Yüzünün hatırası eskimek nedir bilmiyor. Sonra gün doğuyor ve gün bitiyor, düşlerim kalıveriyor asılı duvarlarda, sen hâlâ toprağın altında, bir ölüden de sessiz, bir ölüden de kıpırtısız beni bir başıma bırakıyorsun kışın ortasında.
