Burçin Filazi
@bfilazi
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·336 syf.··
Beğendi
·2024 4. kitabı
·45 günde okudu
·Okunma: 09 Nisan 2024 17:03
Uzun zaman önce bitirdim kitabı fakat bir türlü inceleme yazısını yazamadım. Neden bilmiyorum ama bir durgunluk dönemine girdim kitaptan sonra. Kendime döndüm belki. Gerçekte ne istediğime karar vermeye çalıştım. Kaybolup gitmekten kurtardım belki de kendimi..
Kitabı ilk gördüğümde yazarı tanımıyordum ve ilk olarak burada araştırdım, daha önce pek okuru olmamış burda ama kapaktaki yazılar beni çağırdı sanki. Kötü de çıksa almaya karar verdim. İyi ki de almışım. Bu kadarını beklemiyordum. :)
Leyla kendini bulurken ben de kendimi buldum onunla birlikte. Çok güzel bir dönüşümdü. Hatta Leyla'nın bu yolda başladığı uygulamalara ben de başladım. Kitaptan biraz bağımsız, içe dönük bir inceleme oldu belki. Ama içimdekini dökmek, paylaşmak istedim.
Her kitabın bir zamanı varmış. Bu kitap da tam zamanında bana uğradı. Umarım size de en ihtiyaç duyduğunuz anda dokunur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
O kadar açıklayıcı bir kitap olmuş ki büyülenmiş gibi okudum. Her duygu, altında yatan nedenleriyle ve örneklerle pekiştirilmiş. Sürekli 'neden?' diye kendimi yediğim, anlam veremediğim birçok şeye cevap buldum.
Farkındalık dolu bir kitap, kendini bulmak isteyen herkese tavsiyemdir.
O kadar güzel bir kitapsın ve o kadar güzel bir zamanda hayatıma girdin ki.
Seni bulmama vesile olan herkese ve özellikle yazara binlerce kez teşekkür ederim.
Hayatıma düğümler atmış, boğulmaya boyun eğmişken; özenle, tek tek açtın her bir düğümü.
Her satırında kendime döndüm. 'Neden ya?' diye kendimi yiyip bitiremediğim her sorumun cevabını öyle net bir şekilde verdin ki.
'İyi ki okudum ya!' dediğim kitaplardan birisin. Keşke hiç bitmeseydin..
Kitaba başladığım ben ile kitabı bitirdiğim ben asla aynı kişi değil.
Deneyimleri tek tek anlatabilmem imkânsız. Ama şunu söyleyebilirim; bir insanın kendini tanıyıp her yönüyle kabul etmeye başlaması o kadar değerli ki..
Sorsak hepimiz kendimizi seviyoruz. Peki ya hatalarımızla da mı? Bir işi başaramadığımızda da kendimizi seviyor muyuz? Veya aynaya baktığımızda gözümüzün içine şefkatle bakabiliyor muyuz, hiç yargılamadan?
Umarım bir gün hepimiz kötü duygulardan ayrışıp şifalanabiliriz.
Kitap, en çok etkilendiğim "Senin mevkin ve malın mülkün Harry; benim az çok sahip olduğum zekâm ve artık ne kadar değeri varsa, sanatım; Dorian Gray'in ise güzelliği; Tanrı'nın bize lütfettiği bu şeyler yüzünden acı çekeceğiz, hem de büyük acılar." diyen ressam Basil Hallward'ın sözüyle başlıyor. Ve daha sonra da ressamın belirttiği şekilde ilerliyor.
Lord Henry etkileyici ses tonu, akıcı konuşması ve insanlarda etki bırakan düşünce tarzıyla dostlarını ve özellikle de Dorian Gray'i fazlasıyla etkisi altında bırakıyor.
Ressam Basil Hallward ise çok değer verdiği sanatı yüzünden sıkıcı olarak adlandırılıyor. Büyük bir hayranlıkla taptığı Dorian Gray'le sanatının zirvesine ulaştığını, tablolarının etkileyici olduğunu düşünüyor. Fakat ne yazık ki vefatından önce aslında büyük bir hata yaptığının farkına varıyor.
Dorian Gray ise gençliğinin ve gören herkesi kendine hayran bırakan güzelliğinin kibriyle, ayrıca Lord Henry'nin ona aşıladığı düşüncelerle tüm masumiyetini yitiriyor.
Dorian Gray'in hayatından bu kadar etkileneceğimi hiç düşünmemiştim. Ve üzgünüm Dorian ama kendi sonunu kendin getirdiğin için de mutlu olmadım, diyemem.
