“- Bütün paradoks da elə bundadır! Sürətlə yaşayanlar elə sürətlə də yox olurlar. Bəs kim qalır? Məhz zamanın arxasınca qaçmayanlar. Dahilər, yazıçılar,rəssamlar… Onlar bir saniyəni, bir anı tutmağa çalışır və onu əbədiyyətə çevirirlər”.
“Bu, həmişə işə yarayır. Özünü axmaq yerinə qoyursan və insanlar dərhal əsəblərini cilovlayır, özlərini sənin yanında ağıllı kimi hiss edir və sakitləşirlər. Sonra onlar səni sevməyə başlayır,..”