Ama sevginin onu her haliyle ve her koşulda kabul etmekle bir ilgisi olmayabileceği şüphesi de içinde yer etmeye başlamıştı bi kere. Şüphe; sulayıp sakınmak, budayıp, ilgilenmek gereken bir çiçek değil. İstenmeyen bir ayrık otu. Kendi kendine büyür de büyür, yayılır da yayılır.
Kendi başına gelmeyen felaket ne güzeldir. Can çekişen birini izlerken insan yaşadığı korkunç üzüntüyü büyütür büyüttükçe. Ölenin kendisi olmadığından duyduğu sevinç görünmesin diye. Başkasının helakı hayatta olmaya anlam katar.