Yazar:
Mahir Ünsal Eriş
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 51 dk.
Sayfa Sayısı:
136
Basım Tarihi:
2 Nisan 2019
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789750740244
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Sarı bir kum fırtınası, sarı bir duman, heryeri eski fotoğraflardaki gibi bir kasvete, hüzne ve yoksunluğa boyar. Sarı duman herkesi alır, radyodan cızırtıyla şarkı dinlenilen, kapı önlerinde birlikte oturulan zamanlara götürür. Sihirli bir duman değildir bu kuşkusuz, olabildiğince olasıdır. Tıpkı hemen arkasından gelen deprem gibi.
Mahir Eriş bir tabloya bu sarı dumanı çizmiş, sonra depremi ve tablonun orasında burasında sallanıp duran insanları. Çocuk, genç, yaşlı, kadın erkek, az mutsuz, mutsuz, ışıltılı ağlarda çırpınıp duran balıklar gibi çırpınan insanlar. Hepsinin hikayesi, tasası, hüznü, gülüşü ve çırpınışı birbirinden farklı. Aynı olan tek şey, hepsinin birbirinden habersiz aynı tabloda yer almaları.
Birbirinden bağımsızmış gibi görünen o kadar hikayenin kitabın sonunda tıpkı bir yapboz gibi tamamlanması insanı şaşkınlıkla karışık bir duygu yumağına sokuyor. Sanki kenarı yırtılmış bir fotoğrafı birleştirmiş, kesik bir kolun sahibini bulmuş gibi oluyorsunuz. Birbirini tanımasa da insanların birbirlerinin hayatlarına kıyısından köşesinden dokunduğunu, birbirinin hikayelerini tamamladığını düşünüyorsunuz. Düşünürken damağınızda iyi yazılmış öykü tadı..
Mahir Ünsal Eriş ’in karakterlere farklı açılarından ışık tutan, ters köşeleri yerinde kullanan, kurduğu bağları ustaca bir kurguyla bütünleştiren hikayeceliğini çok sevdim. Hikayelerin geçtiği yerler anılarımda yer aldığı için belki, biraz fazla sevmiş olabilirim. Biga’daki üniversite yıllarıma, Trakya’nın en güzel kitapçısı ve sarı sıcak bir kız çocuğuyla bir kitap tezgahının başında geçirdiğimiz Erdek yazına, yağmurlu bir Bandırma gününe gidip geldim.
️Kitabı bitirince, keşke dedim, bütün iyi öykücülerimizin öyküleri gibi bunların hepsi de acıyla bitmeseydi. Mutlu sonlar da olsaydı. Oralarda iyi biten sonları sever
Mahir Ünsal Eriş ’in karakterlere farklı açılarından ışık tutan, ters köşeleri yerinde kullanan, kurduğu bağları ustaca bir kurguyla bütünleştiren hikayeceliğini çok sevdim. Hikayelerin geçtiği yerler anılarımda yer aldığı için belki, biraz fazla sevmiş olabilirim. Biga’daki üniversite yıllarıma, Trakya’nın en güzel kitapçısı ve sarı sıcak bir kız çocuğuyla bir kitap tezgahının başında geçirdiğimiz Erdek yazına, yağmurlu bir Bandırma gününe gidip geldim.
️Kitabı bitirince, keşke dedim, bütün iyi öykücülerimizin öyküleri gibi bunların hepsi de acıyla bitmeseydi. Mutlu sonlar da olsaydı. Oralarda iyi biten sonları sever
Sarıyaz kitabını okurken bana en çok hissettirdiği şey, parçalı gibi görünen hayatların aslında tek bir duyguda birleşmesiydi. Kitap hikaye hikaye anlatılıyor ve her bölümde farklı insanlar, farklı olaylar ve farklı ruh halleriyle karşılaşıyorsunuz. Başta bu hikayeler bağımsızmış gibi görünse de ilerledikçe hepsinin sarıyaz günü etrafında anlam kazandığını fark ediyorsunuz. Bu da kitabı sıradan bir öykü kitabı olmaktan çıkarıyor.
Bence yazarın en güçlü yanı, sarıyaz gününü sadece bir tarih olarak değil, bir hatırlama ve yüzleşme günü gibi ele almasıydı. Her hikayede karakterlerin geçmişlerini, pişmanlıklarını ya da umutlarını okudum. Anlqdım ki bu gün kimi için bir kaybı, kimi için bir kırılma anını, kimi içinse hayatının yönünü değiştiren küçük ama etkili bir olayı simgeliyor. Bu yönüyle kitap, insanların farklı hayatlar yaşasa bile benzer duygularda buluşabileceğini gösteriyor.
Keyifli okumalar
Sarıyaz
SarıyazBir Mevsim Değil, bir iz...
“Bazı zamanlar vardır, takvimde yeri küçüktür ama kalpte açtığı yer ömürlüktür...”
Sarıyaz adını bir zamandan alıyor ama aslında bir duygunun içinde gezdiriyor biz okuru. Kısa sürmüş gibi görünen o “on iki günlük” zaman dilimi, insanın içinde yıllarca süren bir mevsime dönüşüyor.
Mahir Ünsal Eriş'in kalemiyle ilk defa tanıştım ve söyleşi yapacagımız günü heyecanla bekliyorum. Kitabın kapağından bir yaz mevsimi sıcaklıgı,yaz güzellikleri beklerken Mahir Ünsal Eriş beni kurgusuyla ters köşe yaptı ki eminim okuyanlarda aynı hissiyatı hissetmiştir. Mahir Ünsal Eriş 'ın kalemini sevdim tarzı; Sade ama derin, sakin ama içe işleyen bir dille konuşturmuş kalemini. Öyle büyük olaylar anlatmıyor belki ama küçük hayatların içinde saklı büyük duyguları öyle güzel çıkarıyor ki insan kendinden bir parça bulmadan edemiyor.
Bir kıyı kasabasının tozlu yollarında gezerken; kırgınlıkların, umutların ve yalnızlıkların iç içe geçtiği hayatlara tanıklık ediyorsunuz. Karakterler öyle gerçek ki… Sanki bir yerlerde karşılaşmışsınız, belki bir komşu, belki eski bir tanıdık gibi.
Hayat, en çok sessiz anlarda anlatıyor kendini. Sokakların dili, evlerin suskunluğu ve insanların içlerinde sakladıkları… Hepsi bir araya gelince ortaya çok tanıdık bir duygu çıkıyor.
Eğer hayatın içinden, abartısız ama derin hikâyeleri seviyorsanız; biraz durup hissetmek, biraz da kendinize dönmek istiyorsanız bu kitap size iyi gelecek. Çünkü bazı hikâyeler sadece anlatılmaz, hissedilir… Sarıyaz da tam olarak öyle bir kitap.
Keyifli okumalar dilerim
Sarıyaz adını bir zamandan alıyor ama aslında bir duygunun içinde gezdiriyor biz okuru. Kısa sürmüş gibi görünen o “on iki günlük” zaman dilimi, insanın içinde yıllarca süren bir mevsime dönüşüyor.
Mahir Ünsal Eriş'in kalemiyle ilk defa tanıştım ve söyleşi yapacagımız günü heyecanla bekliyorum. Kitabın kapağından bir yaz mevsimi sıcaklıgı,yaz güzellikleri beklerken Mahir Ünsal Eriş beni kurgusuyla ters köşe yaptı ki eminim okuyanlarda aynı hissiyatı hissetmiştir. Mahir Ünsal Eriş 'ın kalemini sevdim tarzı; Sade ama derin, sakin ama içe işleyen bir dille konuşturmuş kalemini. Öyle büyük olaylar anlatmıyor belki ama küçük hayatların içinde saklı büyük duyguları öyle güzel çıkarıyor ki insan kendinden bir parça bulmadan edemiyor.
Bir kıyı kasabasının tozlu yollarında gezerken; kırgınlıkların, umutların ve yalnızlıkların iç içe geçtiği hayatlara tanıklık ediyorsunuz. Karakterler öyle gerçek ki… Sanki bir yerlerde karşılaşmışsınız, belki bir komşu, belki eski bir tanıdık gibi.
Hayat, en çok sessiz anlarda anlatıyor kendini. Sokakların dili, evlerin suskunluğu ve insanların içlerinde sakladıkları… Hepsi bir araya gelince ortaya çok tanıdık bir duygu çıkıyor.
Eğer hayatın içinden, abartısız ama derin hikâyeleri seviyorsanız; biraz durup hissetmek, biraz da kendinize dönmek istiyorsanız bu kitap size iyi gelecek. Çünkü bazı hikâyeler sadece anlatılmaz, hissedilir… Sarıyaz da tam olarak öyle bir kitap.
Keyifli okumalar dilerim
Mahir Ünsal Eriş’in okuduğum ilk kitabı. Son olmayacağı ise daha ilk öyküde anlaşıldı. Aynı olayın etrafında dönen ve birbirine bağlanan sekiz öyküden oluşan Sarıyaz'da çok güzel öyküler okuyacaksınız. Öyküleri okurken iyi vakit geçireceksiniz ancak şimdiden uyarayım geçireceğiniz iyi vakit çok kısa gelecek. Çünkü hem çok seveceksiniz hem de vaktin nasıl geçtiğini anlamayacaksınız.
Toplam 8 öyküden oluşan bu kitap, Mahir Ünsal Eriş’in okuduğum ilk kitabı oldu.
Daha önce adını hiç duymadığım bir yazar ve o yazarın kitabıydı benim için. Fakat bunun yanında kitabı özel kılan başka sebepler de vardı: Bunlardan ilki kitabın bir hediye olması, ikincisi ise Balıkesir’in Erdek ilçesinin Narlı Köyü’nde bu kitabı okumuş olmamdı. Kitabın bana hediye edilmesinin sebebi de öykülerin hepsinin tam olarak şu an bulunduğum coğrafyada geçmesiydi.
8 öykü var dedim; ama öyküler birbirinden bağımsız değil. Hepsi birbirine göbekten bağlı. Her bir öyküde benzer acılar benzer mutluluklar var. Ayrıca öykülerde yazarın doğup büyüdüğü coğrafyanın da bol bol izleri var.
Bu arada incelemenin başından beri, “öykü” kelimesini kullansam da bence yazarın tarzı daha çok “anlatı” türüne uygun. Hem kitabın başında eserin bir öykü kitabı olduğuna yönelik bilgi olduğu için hem de yazar tarafından bu şekilde adlandırıldığı için ayrıksı bir tutum ortaya koymak istemedim. Ancak eserin içerisindeki tüm “öykü”ler irdelendiğinde rahatlıkla görülecektir ki, diyaloglar son derece az ve yazar tarafından tam bir anlatı türü örneği ortaya konulmuş. Bu bilgiyi özellikle kitabı okumayı planlayan okurlar için kitaptaki öykülerin tarzını tam olarak görebilsinler diye ifade etmek isterim.
Kitabın başındaki öykülere nedense pek ısınamadım; ama okudukça yazarın sıcak üslubu beni sarıp sarmaladı. Belki bu tarz öyküleri çok fazla okuduğum için yazardan farklı bir şeyler bekledim, belki beklentim çok yüksekti, sebebini bilemiyorum; ama başlarda bir hayli bocaladım. Son öykülere doğru ise kitaba iyice ısındım.
Farklı bir yazarla tanışmak ve anlatı türüne yakın öyküler okumak istiyorsanız, okuyabileceğiniz yaz sıcaklığında bir eser.
Sarıyaz
#okudumbitti #spoiler
Kitapta sekiz öykü bulunmaktadır.
Hepsinde depremin geçtiği öyküler var.
Şengül öyküsünde kayıp bir kızın ve arkadaşının hikayesi,Sarı öyküsünde Mıstık'ın hikayesi,Beyefendi öyküsünde gazeteye yazı gönderen başta ismi bilinmeyen sonradan öğrenilen kişinin hikayesi,Gül özlem gül de kendine hediyeler alan özlemin hikayesi,Ecevit öpücükte ergen çocuklar,Gece nöbetinde Fabrika da çalışan sara hastası Özkan'ın hikayesi,Dedemin Turnasın 'da bir gencin dedesi yaralı bir Turnayı iylestirir ama turna uçmaz orada kalır.Sevgi Çağının Sonu öyküsünde Gül Özlemin kocasının hikayesi anlatılıyor.
Öyküleri biraz uzun bulmakla beraber beğendim tavsiye ederim.
Sarı Yaz :)
Mahir Ünal Eriş’i yıllar önce “Olduğu Kadar Güzeldik” kitabıyla aldığı Sait Faik Hikaye ödülü dolayısıyla tanımıştım. Çok hoş bir kitaptı .Daha sonra aynı kitaptaki “Benim Adım Feridun” adlı hikayesinin Çağan Irmak tarafından sinemaya aktarılmasıyla adı daha da çok duyuldu. Doğrusu bu “özgeçmiş” üzerinden bakınca daha vurucu bir kitap bekliyordum Sarıyaz’ı. Çok sade, çok düz , kolay okunan, kolay anlaşılan, kolay başlayıp kolay sonuçlanan öykülerden oluşan bir kitaptı. Bir solukta bitti diyebilirim .Sarı bir yaz sıcağında bir bölgede yaşanan çeşitli olaylar, her hikayede meydana gelen depremle birbirlerine dokunuyor ve öyküler arası bir bağ oluşuyor. Tüm öykülerin bir yerde birleşmesi çok farklı güzellikteydi . Bu sade öykü kitabının en duygulu öyküsü ise “dedemin turnası” idi diyebilirim...
Kitapla kalalım …
Herkese hellö
Eylül ayının dördüncü kitap yorumundan herkese selamlar :) Tam okuma için ivme kazandım diye sevinirken hayat yine “sen planlar yaparken ben sana bambaşka sürprizler göndereyim de boşuna plan yapma anı yaşa” diye beni uyardı. Bu sebeple okuma planı yapmak yerine canım ne isterse onu okuyacağım bundan sonra… Zaten okuma planlarına da ne kadar uyduğum ortada
Mahir Ünsal Eriş’in kalemi ile tanışma kitabımdı “Sarıyaz”. Sekiz öyküden oluşan bir kitaptı. O kadar yalın bir dille anlatılıyordu ki sanki bir anda öykünün içinde yer alabiliyordunuz. Kahramanlara, yerlere, olaylara o kadar hakim hissediyorsunuz ki sanki kendiniz yaşamışsınız gibi geliyor.
Bu kitap nedense bir zamanlar izlediğim Paramparça Aşklar ve Köpekler’i aklıma getirdi. Öykülerin birbirlerine bağlantılarını çok sevdim. Okumanızı tavsiye eder miyim? Eğer bir Y kuşağıysanız bu kitapta kendinizden çok şey bulacağınız kesin…
Öyküler;
- Şengül
- Sarı
- Beyfendi
- Gül Özlem Gül
- Ecevit, Öpücük
- Gece Nöbeti
- Dedemin Turnası
- Sevgi Çağının Sonu
Herkese keyifli okumalar
Gökyüzünü sarı renk kaplar ve sarı toz bulutunun hemen ardından deprem meydana gelir. Bu olay depremden etkilenen, aynı yerde, aynı zamanda yaşayan farklı hayatları birbirine bağlar.
Kitap 8 öyküden oluşuyor ve her öykü aslında birbiriyle bağlantılı.
Yazarla tanışma kitabım oldu Sarıyaz. En beğendiğim öyküler ise “beyefendi” ve “dedemin turnası” oldu.
Bu kitabın yazarla tanışmak için uygun bir seçim olduğunu düşünüyorum. Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar.
Uzun sürelik bir suskunluk ardından Mahir Ünsal Eriş, iki kitabını da aynı anda çıkararak şaşırttı bizi. Sarıyaz'da, bir deprem olayının çevresinde dönen küçük bir yerleşim bölgesinde pek de önemli olmayan ama kendi içerisinde fırtınalar koparan 8 öyküye odaklanıyor. Çocukluk kokuları, kaçış planları, yalnızlık özlemi, küçük pişmanlık, büyük pişmanlıklar. Hepsi de bir potada eritilmiş fakat birbirine karışmamış hikayeler. Gayet oturaklı ve dokunaklı hikayeler vardı. Kelime çeşitliliği ve kullanımı bakımından da fazlasıyla zengin bir kitap.
1- şengül : Ekşi terinin kokusuyla, fiziki özelliği ile değil, samimiyetiyle küçücük bir çocuğun aklında yer eden Şengül.
2- sarı : Depremden kaçarken, hayatın soğuk yüzüyle tanışan çocuğun yine ne kadar sıcak olduğu tartışılan ailesine dönüş hikayesi.
3- beyefendi : Melih Cevdet Anday'a selam.
4- gül özlem gül : Kocasının boyunduruğundan çıkıp kendine ev düzmek isteyen Özlem'in hikayesi.
5- ecevit, öpücük : En iyi hikaye diyebilirim. 2 Ergenin ilk cinsel deneyimlerini yaşama isteği ile muhabbet kuşunun kesişimi.
6- gece nöbeti : Kitaba ismini veren durumu anlatan hikaye.
7- dedemin turnası : Kapitalist düzene bir turna metaforu ile bakış atan hikaye. Güzeldi.
8- sevgi çağının sonu : Karısına aşkı biten adamın kendisiyle yüzleşme süreci.
Reklam
Yazar Hakkında
Mahir Ünsal ErişYazar · 11 kitap
1980 yılında Çanakkale'de doğdu. Trakya Üniversitesi Grafik Bölümü ve Ankara Üniversitesi Arkeoloji Bölümü'nde lisans eğitimini tamamladı. Halen aynı üniversitede doktora öğrencisidir.
Genç yaşlardan beri çevirmenlik yapan Eriş, çeşitli dillerden çok sayıda kitap, makale ve öyküyü dilimize kazandırmıştır. Öykülerini topladığı Bangır Bangır Ferdi Çalıyor Evde adlı kitabı ise 2012 yılında İletişim Yayınları'ndan çıktı. Öykülerinde naifliği ve yalın diliyle dikkat çeken Eriş halen öykü yazma uğraşını çeşitli edebiyat dergilerinde sürdürmektedir.
Bunun yanı sıra SoL gazetesindeki "Alan Savunması" adlı köşesinde haftalık futbol yazıları yazmaya devam etmektedir. Gençlerbirliği taraftarıdır.
Eserleri
Öykü
- Bangır Bangır Ferdi Çalıyor Evde..., İstanbul, 2012, İletişim Yayınları
- Olduğu Kadar Güzeldik, İstanbul, 2013, İletişim Yayınları
- "Benim Adım Feridun", İstanbul, 2015, İletişim Yayınları
- Sarıyaz, İstanbul, 2019, Can Yayınları
- Kara Yarısı, İstanbul, 2019, Can Yayınları
Novella (Uzun Öykü)
- Öbürküler, İstanbul, 2017, Karakarga
- Diğerleri, İstanbul, 2017, Karakarga
Roman
- Dünya Bu Kadar, İstanbul, 2015, İletişim Yayınları
