Mizgin
@bi_mutluluk
Evrendeki ilk dakika...
Babam,
omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir atlastı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Anne, içinde yüzdüğünüz hava gibidir. Baba bambaşka bir şeydir - puslu, belirsiz ve karanlıktır, bazen korkutucudur, çoğu zaman ortada yoktur.
Kızımla birlikte soyağacı yapmaya karar veriyoruz. Ağaç canlı, dallarında onca ölünün asılı olmasına rağmen.
Ölüm bir dil meselesidir aynı zamanda. "Öldü" kelimesi kısa ve vurucudur. Son nefesin "d" si ve feryat dolu o son "ü" hayatın alfabesindeki son harflerdir. Son seslinin üzerine düşen vurgu, o ki artık sesli bile değildir, son çiviyi çakar ve umuda yer bırakmaz.
Hastalık, gerçekleşmemiş konuşmaları ve ertelenmiş yakınlığı ortaya çıkarmıştı. Birdenbire yanınızdaki, her zaman var olacağınıza inandığınız kişi, ölümlülüğüyle ışıldamaya başlıyor