Boğazından lıkır lıkır geçen
Şu suyun kıymetini bil
Nedir ki bu mavilik, deme
Pencereden görebildiğin kadar
Göğün kıymetini bil
Güneşli odanın, çamurlu sokağın
Beyazın, siyahın, yeşilin
Pembenin kıymetini bil
Dirilik böyle bir şey yürekte
Sevinçle çırpınır
Kavak yelleri eser insanın başında
İnsanoğlu kızar, öfkelenir, savaşır
Halk için girilen savaşta
O korkulu sevincin,
Öfkenin kıymetini bil
Bil ki bu,
Budur işte,
Güneş yalnız dirileri ısıtır
Güneşin kıymetini bil…
Bugün konuşmak, dertleşmek istediğim konu şükretmek. Bir diğer ifade ile insanın başına gelenleri kabullenmesi. Bu bölümü çekmeyi düşündüğümde Oktay Rıfat'ın bu dizeleri aklıma geldi. Ne kadar güzel demiş, 'güneş yalnız dirileri ısıtır, güneşin kıymetini bil.'
Bölümün tamamını dinlemek için link: open.spotify.com/episode/2eCn527...