hakan yılmaz
@bican
''Bence hepimiz, her birimiz geleceğimizi kazanmalıyız.'' dedi. ''Gelecek de önemli olan diğer her şey gibi kazanılmalı. Eğer onu kazanmazsak bir geleceğimiz olamaz. Onu kazanmaz ve hak etmezsek, sonsuza kadar şimdide yaşamak zorunda kalırız ya da daha da kötüsü geçmişte yaşarız. Sevgi de muhtemelen böyle bir şey. O da geleceği kazanmanın bir yolu.''
Shantaram, Gregory David Roberts (Sayfa 81)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
'Bugün özel bir gün,'' dedim. ''İnsanlar yıllardan beri kendi ilkokullarına sahip olmak için mücadele veriyordu. Yaklaşık sekiz yüz okul çağına gelmiş çocuk var ama yüzlerce kilometrelik alanlardaki okulların hepsi dolu ve onları kabul edemiyor. İnsanlar kendilerine öğretmen buldu ve okul için güzel bir yer ayarladı ama buna rağmen yerel otoriteler buna şiddetle karşı çıktı.''
''Çünkü burası bir gecekondu...''
''Evet. Okulun buraya bir çeşit meşruluk kazandıracağından korktular. Teoride gecekondu diye bir şey yok, çünkü burası yasadışı.''
''Biz olmayan insanlarız,'' dedi Prabaker neşeyle. ''Bunlar da, içinde bizim yaşamadığımız, olmayan evler.''
Shantaram, Gregory David Roberts (Sayfa 225)
''Dünya bir milyon kötü adam, on milyon aptal adam ve yüz milyon korkak tarafından yönetiliyor. Geri kalanlarımız, yani altı milyarımız da, bize ne söylenirse onu yapıyoruz.
Shantaram, Gregory David Roberts (Sayfa 314)
Çağımıza ayak uydurmalıyız palavrasına hiç mi hiç inanmıyorum. Eğer yaşadığım çağın en yüce ideali köşeyi dönmekse; eğer yaşadığım çağ toplumsal adaletsizlik üzerine kuruluysa; eğer yaşadığım çağ inandığım her şeyi yadsıyorsa; eğer yaşadığım çağa bayağılık ve çirkinlik egemense, ben böyle bir çağa neden ayak uydurmak zorunda kalayım?
Bir Dinozorun Anıları - Mina Urgan
Ama dediğim gibi, en büyük hatam insanlardan
cümlelerimi bitirmelerini beklemekti. Hayatımın belli
bir dönemine kadar hep böyle yaptım zaten. Gözlerinin içine baktım
beni bilsinler diye. Kadınlardan bunu bekledim. Birisi gelip,
"Evet, ben seni tanıyorum" desin diye bekledim. Ve o kadına âşık olacaktım. Sırf bu sihirli gün için bir sürü diyalog hazırlamıştım kafamda. Ama soma anladım ki böylesine insanlar yoktu. Olsalar bile kitap okumuyorlardı. Kimseyi tanımıyorlardı.
Kinyas ve Kayra, Hakan Günday (Sayfa 87)