Bir şey var sevginin alevleri içinde
Kendi kendini yiyen bir fitil, bir kömür var.
İlk hızını bir daha bulamıyor sevgi.
İyilik bile, bir sıtma ateşi gibi yükselip
Kendi aşırılığıyla öldürür kendini.
Bırak sert olmasına sert ama insan kalayım.
Hançer gibi konuşayım, hançer olmadan.
Dilim de içim de ikiyüzlü olsun bu işte:
Sözlerim canını ne kadar yakarsa yaksın.
Sakın ey ruhum!
El kaldırmama izin verme sakın!