“İçimde çok büyük bir ağlamak var. Bir ağacın altında oturarak hem kendime, hem bütün insanlara hem börtü böceğe, kurda kuşa. Bin yıllık gözyaşıyla ağlamak istiyorum.”
“...Önceleri uyumamak için okuyordum, sonra daha dikkatle, sonra da aç gibi okumaya başladım; önümde bir sürü yeni şey, daha önceden bilmediğim, tanımadığım şeyler belirmişti. Yeni düşünceler, yeni izlenimler bir anda, gür bir sel halinde kalbime hücum etti.”
Haziran ayının ilk kitabı olmaya yakıştın sen İnsancıklar!
Ah cânım Dostoyevski, senin kalemini okumak kabuk bağlamış yarayı yerinden oynatmaya eş belki de. Her şeye rağmen okuduğum en iyi mektuplardan biriydi. Yakın zamanda Sabahattin Ali’nin “Cânım Aliye, Ruhum Filiz” adlı eserini okumuştum. Her iki kitapta da farklı kültürlerin ortak fikir çilesi vardı “yoksulluk ve sevgi”
Makar Devuşkin ile Varvara benim hayâlimde başka bir sonu yaşıyorlar şimdi.
İnsancıklarFyodor Dostoyevski · Can Yayınları · 202377bin okunma