Bigeran
@bigeran
Hayallerinin peşinden koşan, kitapların içinde kaybolan, gezgin bir ruha sahip olan biri.
#seyahatlerçekiyoriçim
~Lütfen gerçekten kitap okumak için burada olan okurlar takibe alsın.
~Kitaplar ve bilgi paylaşımı dışında yazmayınız.~
Kimya Mühendisi
Xi'an Jiaotong University- MSc'24
İstanbul
Ankara, 1994
512 okur puanı
Mart 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çoğumuz korkarım ki fena halde kıskanç ve sahiplenmeciyizdir. Birini, kız arkadaşınızı, karınızı ya da kocanızı sevdiğinizde onlara yaşamınızın sonuna kadar sahip olmak istersiniz, en azından bunu denersiniz. Ve buna "sevgi" dersiniz; o "benim". "Benim olan" başka bir yere veya bir başkasına baktığında, biraz özgür davrandığında öfke, kıskançlık ve endişe oluşur, sonra sevgi denilen sefalet başlar.
Reklam
Biz gerçekten biricik miyiz? Siz de başkaları gibi acı çekiyorsunuz. Sizin de başkalarınınki gibi kafanız karışık. Siz de başkaları gibi kararsız, endişeli, saldırgan, vahşi, kuşkulu ve suçlusunuz. O halde "ben" ve sen", "biz" ve "onlar" şeklindeki bu temel bölünmeden kurtulduğumuz zaman herhangi bir ayrım söz konusu olabilir mi? Öyleyse gözlemci gözlemlenen şey, yani sen değil midir?
İnsan kendine apaçık gözlerle, perdelenmemiş gözlerle, gerçekte ahlaksızlık olan bilindik saygın toplum ahlakı olmadan bakmak istiyor. İnsan çıkarımları ve formülleri, korkuları ve olduğundan başkası olma isteğini bir kenara attığında, geriye ne kalıyor? Bizler bir dizi çıkarımız. Bizler aslında hazza, acıya, anılara ve geçmişe dayalı bir dizi deneyimiz. Biz geçmişiz; içimizde yeni olan hiçbir şey yok. Dolayısıyla insan kendini özgürce gözlemlediğinde sahiden kimi görecek?
İnsan kendini ancak ilişki içinde gözlemleyebilir. Kendimizi gözlemlemenin başka bir yoluna sahip değiliz, çünkü (tamamen nevrotik olanlar hariç) bizler dış dünyadan yalıtılmış varlıklar değiliz; aksine çevremizdeki her şeyle ilişkimiz var. Ve bu ilişki içinde insan kendi tepkilerini, düşüncelerini ve güdülerini gözlemleyerek, söze gerek kalmadan kim olduğunu görebilir.
Korku, acı ve haz düşüncenin sonucudur. Ne var ki teknolojik dünyada, gerektiği zaman, düşüncenin mantıklı, makul, sağlıklı ve nesnel işlemesi gerekir; ama insani ilişkilerde değil, çünkü düşünce insani ilişkilere girdiğinde korku ortaya çıkar; beraberinde haz ve acı da gelir.
Reklam