göçüp gittiğimizde bir daha bizim gibi hiç kimse gelmeyecek. insanlar öldüğünde telafi edilemezler. arkalarında doldurulamayacak boşluklar bırakırlar çünkü; kendi mecrasını bulmak, kendi hayatını yaşamak ve kendi ölümünü ölmek ve böylece eşsiz bir birey olmak her insanın kaderidir.