Abartıya izin vermemeli. "Şey"leri fazlasıyla büyütmemeli, anlamlandırmamalı, olduğundan başka değerlerle genişletip yaymamalı... Olanı olduğu haliyle anlamak, görmek, kabul etmek ve deneyimlemek kâfi... Aksi halde üzerine büyük anlamlar yüklenmiş, abartılmış her şeyin kölesine dönüşürüz ki ölümlü insan hayatını köleleştirmek, aklıyla hayvandan üstün bir varlığın aklını kullanamamış olması anlamına gelir.
Zira gelecek de sadece bir hayaldir, bir olasılıktır, henüz olmamıştır ama şu anı nasıl değerlendirirsen geleceğin de nasıl olabileceği ihtimalini belirlersin.
Beklemek bir alın yazısı olamaz. Mutluluğu beklemek, başarmayı beklemek, sevilmeyi beklemek... Bunlar ağacın dallarında kendiliğinden yetişen, doğaya emanet edilmiş meyveler değildir. İnsanın doğası, bir yerde kendine emanettir.